Potwierdzono kolejne daty koncertów LAIBACH, w tym jeden w Polsce. Grupa pojawi się w Łodzi 4 kwietnia. Wszystkie koncerty związane są z trasą We Come In Peace i łączą się ze ścieżką dźwiękową do filmu Iron Sky. Koncert w Londynie będzie zawierał specjalny, rozszerzony program występu. Więcej informacji niebawem.
Poniżej znajduje się lista kolejnych koncertów LAIBACH zapowiedzianych na 2010 rok. 8 grudnia grupa pojawi się w łódzkiej filharmonii prezentując program LAIBACH REVISITED.
LAIBACH podczas wRacku Festival. Główna część występu zaprezentowała album Laibach Revisited, po którym przedstawiono wybrane utwory z Volk, WAT, Jesus Christ Superstars, NATO. Post będzie aktualizowany w miarę pojawiania się kolejnych zdjęć i fragmentów.
Wpływowy brytyjski magazyn muzyczny Rock Classic uznał album LAIBACH "Opus Dei" za jeden z pięciu najważniejszych albumów industrialnego rocka wszechczasów. Album ten również został uznany za jeden z 1000 najważniejszych albumów w ogóle przez międzynarodowych krytyków.
Tymczasem kurator TATE Modern, Catherine Wood, uznała występ LAIBACHKUNSTDERFUGE za jedno z dziesięciu najważniejszych wydarzeń artystycznych roku 2009.
Przesuwając się w przyszłość.
LAIBACH bierze udział w wystawie DORM - projekt artystyczno-kolektywny. Wystawa odbędzie się w galerii The Model w Sligo w Irlandii, otwarcie nastąpi 1 maja.
LAIBACH również weźmie udział w wystawie "Obietnice przeszłości" (Promises of the Past) w Centrum Pompidou w Paryżu we Francji, gdzie zaprezentowany zostanie film LAIBACH "XY Unsolved". Czas wystawy: 26.05-16.06. Film LAIBACH będzie wyświetlany w audytorium wewnątrz instalacji Tobiasa Putriha. W wystawie pojawią się również m.in. prace Irwin.
1 kwietnia startuje też wystawa w Międzynarodowym Centrum Sztuk Wizualnych w Lublanie, która jest pierwszą z trzech wystaw organizowanych przez LAIBACH na swoje trzydziestolecie. We wrześniu w Delavskim Domu odbędzie się druga, w rocznicę pierwszej zakazanej przez państwo akcji LAIBACH, ostatnia będzie miała miejsce w listopadzie w Zagrzebiu w Chorwackim Stowarzyszeniu Artystów.
LAIBACH zagra też koncert na głównej scenie podczas tegorocznego M'ERA LUNA FESTIVAL w Hamburgu.
I na koniec kilka szczegółów dotyczących katalogu AUSSTELLUNG LAIBACH KUNST REKAPITULACJA 2009. Oprócz części poświęconej wystawie z Muzeum Sztuki w Łodzi, zaprezentowane są w nim wybrane grafiki i obrazy LAIBACH począwszy od końca lat 1970. do współczesnych oraz najważniejsze oświadczenia i teksty grupy. W katalogu znajduje się również 9 esejów autorstwa: Wiktora Skoka, Tarasa Kermaunera, Levego Krefta, Slavoja Žižka, Aleša Erjaveca, Alexei'a Monroe i Edy Čufer.
Katalog LAIBACH AUSSTELLUNG LAIBACH KUNST REKAPITULACJA 2009 wydany przez Muzeum Sztuki w Łodzi jest już dostępny do kupienia - jego objętość to 199 stron w cenie 69 zł - za informację Salto Morale dziękuje glosniejodbomb.
Tymczasem poniżej znajduje się fragment z festiwalu w Trenchtown z 2009 roku, w którym LAIBACH wykonuje utwór "Das Spiel ist aus" z albumu "WAT".
Na ostatni dzień Christmas Ball można rezerwować bilety poprzez ShortCut w cenie 395-399 zł (bilet + przejazd + ubezpieczenie) - więcej informacji wkrótce. Koncert ma miejsce w Berlinie, 29. grudnia, podczas niego wystąpią, prócz LAIBACH, Fields Of The Nephilim, Project Pitchfork, Agonoize i Faderhead. Wyjazdy z Warszawy i Krakowa, ewentualnie przy uzbieraniu ponad 20 osób możliwe będzie zorganizowanie wyjazdu z Opola przez Wrocław.
Ponadto 25. czerwca w Raciborzu odbędzie się wRacku Festiwal, podczas którego na dwóch scenach pojawi się ok. 14 zespołów z Europy. Gwiazdą festiwalu jest LAIBACH. Pojawić mają się również Das Ich czy Zion Train - festiwal prezentuje się jako możliwość spotkania się z różnymi gatunkami muzyki.
UPDATE: Oficjalna strona festiwalu znajduje się tutaj. Festiwal ma trwać dwa dni i posiadać dwie sceny, prawdopodobnie jedna ma być zarezerwowana tylko dla LAIBACH i Das Ich.
Potuj z nami k novi luči! Warszawa Palladium 10. december 2009
W czwartkowy, chłodny wieczór, 10. grudnia 2009 roku, w Warszawie ludzie uświadczyć mogli podwójnego, niezapomnianego wydarzenia. LAIBACH ponownie pojawił się w Polsce, tym razem jednak, zgodnie z zapowiedziami, zaprezentował nowe aranżacje swych autorskich utworów z lat 1980-1986, znanych z wydawnictw „LAIBACH”, „Rekapitulacija 1980-1984” oraz „Nova Akropola”. Można więc było spodziewać się mroczniejszego oblicza LAIBACH w porównaniu do wykonywanych wcześniej reinterpretacji hymnów państwowych na „Volk”. Tak też było, obywatele Państwa w Czasie NSK przedstawili prawdziwie industrialne utwory, z niezwykłą głębią, wzbogacając je wspaniałą melodyką, która dodawała kompozycjom całkiem nowego wymiaru, pochłaniającego tych, którzy słuchali z uwagą całości.
Pierwszym utworem podczas koncertu był „Boji” (Bitwy), którego początek zabrzmiał rezonansem z megafonu i monotonnym rytmem, natychmiast ustanawiając niepokojący nastrój. Następujące potem krzyczane wokalizy przez megafon sprawiły, że zebrani mogli poczuć choć w małym stopniu emocje wczesnych koncertów LAIBACH, odbywających się w niesprzyjającej atmosferze komunizmu, będących przedmiotem tabu i zakazywanych przez władze. Po czym, przy akompaniamencie braw, na scenę wkroczył dumnie wokalista, wykonując niepowtarzalnie niskim głosem partie wokalne. Wyrażenie chęci walczenia we własnej, nie cudzej, walce rozbrzmiało ze sceny po raz pierwszy od lat 80. ubiegłego wieku. LAIBACH powrócił.
Nastrój ponurego, niemal mistycznego industrialu utrzymał powolny „Mi kujemo bodočnost” (My wykuwamy przyszłość) z uderzającym dźwiękiem kucia, rozbrzmiewającym co chwila z głośników. Połączenie dwóch wokali, siły i melodyki, sprawiło, że w posępnym, lecz i wyrażającym nadzieję utworze, odnaleźć można było niezwykłe spektrum emocji. Największymi zmianami względem pierwowzoru jest dodanie rozbudowanej melodyki współgrającej jednocześnie z mistycznym nastrojem oryginału, oraz zmienienie konstrukcji z melorecytacji, na bardziej przypominającą klasyczne utwory z refrenami. „Smrt za smrt” (Śmierć za śmierć) wzbogacona diabelskimi śmiechami i krzykami, które nieobecne były podczas wykonywania tego utworu jeszcze w lipcu, sugeruje, że prace nad aranżacjami się nie zatrzymały i można spodziewać się kolejnych zmian. Sam utwór na koncercie zabrzmiał niezwykle efektownie, pełen strachu, grozy, cierpienia. Zawierał w sobie zarówno elementy „Smrt za smrt” z pierwszych wydawnictw LAIBACH, jak i z wersji z 2000 roku, dzięki czemu okazał się bardzo ciężkim i mrocznym utworem, urzekającym swym ponurym pięknem.
Niewątpliwie jednym z najwspanialszych momentów na tym koncercie był „Brat moj” (Bracie mój). Jego powolna, metaliczna, pełna tajemniczości melodia, zmieniająca się w rozbudowaną przestrzeń w momentach szczytowych, zachwyciła wszystkich, którzy przybyli podziwiać koncert LAIBACH. Główna część pozostała niemal niezmieniona względem pierwowzoru, jednak dodane momenty melodyczne dosadnie informowały, że mamy do czynienia z nową jakością w twórczości LAIBACH. Podobnie, jak w przypadku „Smrt za smrt”, tak i tutaj pojawiły się modyfikacje względem wersji z lipca. Tym razem zrezygnowano z niektórych melodii wzmacniając tajemniczość i mistycyzm utworu.
Bardziej rytmicznym i szybszym utworem była „Krvava gruda – plodna zemlja” (Krwawa ziemia – płodna kraina). Główny rytm pozostał bez zmian w stosunku do wersji z „Nova Akropola”, zachowano też, pojawiającą się co jakiś czas, przepiękną linię melodyczną, choć prezentowaną inaczej, z wersji znanej ze „Slovenska Akropola” czy „The John Peel Sessions”. Utwór przez to był jednym z najbardziej industrialnych, równocześnie utrzymując posępny nastrój całości, prezentując się z pełnym powagi dostojeństwem.
Podobny nastrój utrzymywał się w „Ti, ki izzivaš” (Ty, który rzucasz wyzwanie). Wbijający rytm, wysoko grana melodia i krzyki przez megafon skutecznie budowały mroczny nastrój, nawiązując do wczesnych lat LAIBACH, i czasów w jakich grupa zaczynała swoją podróż przez historię świata. Wzbogacona o motywy chóralne druga część utworu, połączona z podwójnym wokalem była jednym z najbardziej zapadających w pamięć momentów podczas koncertu. Ostatnim utworem poddanym rewizji przez LAIBACH podczas występu był, bodaj najsłynniejszy utwór z pierwszego okresu działalności grupy - „Država” (Państwo). Wolny, trzymający w napięciu, deklamowany wstęp, po czym szybka melodia, dziwnie kontrastująca z całością, tworzyły mieszankę, która atakowała zmysły z wielką skutecznością. Powtarzane przez wokalistę słowa, dodawane i przerywane kolejne motywy, oraz wykrzyczany, po raz ostatni już przez megafon, fragment przemówienia Josipa Broz Tito, sprawiły, że „Państwo” było bardziej niż godnym zwieńczeniem słoweńskiej części koncertu.
Podczas tej trasy LAIBACH prezentował się na scenie w postaci pięciu osób, rezygnując, oprócz perkusji, całkiem z żywych instrumentów, co nie jest zaskoczeniem zważywszy na dwie poprzednie trasy grupy. Podczas utworów bazujących na starszych kompozycjach światło jest bardziej minimalistyczne niż przyzwyczaił nas do tego LAIBACH ostatnimi czasy, panuje o wiele bardziej gęsta, cięższa atmosfera, adekwatna do prezentowanych utworów. Pojawiają się również nowe filmy za plecami artystów. Tym razem są to fragmenty filmu Leni Riefenstahl, industrialne motywy, machiny, niepokojące lasy czy inne, czasem bardziej zapadające w pamięć, motywy. Do tego dochodzą napisy tłumaczące wybrane fragmenty słoweńskich tekstów na angielski i niemiecki.
Po tej niesamowitej części, która dla każdego wieloletniego miłośnika LAIBACH była z pewnością niezapomnianym przeżyciem, nastąpiły utwory pochodzące z albumu „Volk”, prezentując część koncertu zdominowaną przez język angielski. „America”, „Anglia”, „Francia” i „Türkiye” zabrzmiały niezwykle rytmicznie i potężnie naprzeciw mrocznej części je poprzedzającej. Tym bardziej, że utwory widocznie przyspieszono dodając im większej energii. Również grupa zaprezentowała je w bardzo energiczny sposób, sprawiając, że takie utwory jak „Francia” doskonale wyrażały swoją siłę, odkrywając ostatecznie moc, jaka kryje się w hymnach narodowych. Podczas ostatniej części – niemieckiej – wykonano, jak wszyscy oczekiwali, utwory z „WAT”, wzbogacone jednym z „NATO”. Najpierw „Tanz mit Laibach” (Tańcz z Laibachem), który swym ekstremalnie marszowym rytmem sprawił, że publiczność nie miała wyjścia i ruszyła do tańca z LAIBACH przez totalitaryzm, demokrację i anarchię. Basy podczas ostatniej części koncertu były o wiele niższe niż podczas poprzednich, a całość była niewątpliwie głośniejsza. Kolejnym utworem był „Alle gegen Alle” (Wszyscy przeciw wszystkim), który utrzymał niezwykłą rytmikę poprzednika, zabierając zgromadzonych w „nowy taniec zła”. Spowolnienie nastąpiło przy religijnym „Du bist unser” (Jesteś nasz), który powolnym, miażdżącym rytmem ogarnął umysły zgromadzonych. Na zakończenie wykonano „Das Spiel ist aus” (Zabawa się skończyła), przywracając na te ostatnie chwile rytmiczne momenty poprzedników. I nastąpił koniec. LAIBACH zszedł ze sceny. Oczywiście jednak, nie można było się spodziewać, iż grupa nie ma na koniec ostatniego utworu do wykonania. Okazał się nim „Slovania”. Kiedy wokalista powiedział „This words are for you Poland”, można było sobie przypomnieć występy podczas trasy „Volk”. Doskonałe zwieńczenie koncertu w Polsce. Teraz dopiero nastąpił prawdziwy koniec.
Jako, że LAIBACH to nie tylko muzyka, lecz również i ideologia, można pokusić się o małe zastanowienie się nad znaczeniem faktu tworzenia nowych wersji starych utworów, na zakończenie relacji. Oczywiście najwyraźniej chodzi tu o uczczenie trzydziestolecia grupy, czego zresztą LAIBACH nie ukrywa, nawiązanie do ich wygranej walki z totalitaryzmem, do starych czasów, kiedy atonalne eksperymenty i ponury klimat totalitaryzmu towarzyszył codzienności. Lecz czy przepisywanie utworów na uwspółcześnione wersje nie sprawia, czy może nawet, nie jest próbą, nie tylko ich odnowienia, jako formy świętowania, lecz również pokazania faktu, iż poruszają one problemy w dalszym ciągu istotne i aktualne. Że „państwo” wciąż cierpi tak samo i tak samo jest niezdolne w pełni zapewnić tego co powinno, że ci, „którzy rzucają wyzwanie” dalej tkwią w cieniu zasłaniając się innymi i innych wysyłając „w rozlew krwi”, że wciąż niewinni, brutalnie zabijani w prymitywnej żądzy „śmierci za śmierć” nadal cierpią i tracą życia na świecie, że wciąż walczymy w „cudzych bitwach”, zamiast w „naszej własnej”. Być może, wybierając te, a nie inne, utwory ze swej przeszłości LAIBACH pokazuje, że poruszane wtedy tematy są wciąż aktualne, że poruszył w ten sposób uniwersalne problemy, że świat wcale aż tak, pod pewnymi względami, się nie zmienił, jakbyśmy tego chcieli. W końcu „przeszłość jest jutrem przyszłości” a „każda minuta przyszłości jest wspomnieniem przeszłości” (Life is Life). To wszystko też ostatecznie wskazuje, że LAIBACH jako grupa nigdy się naprawdę nie zmienił pomimo wielu wcieleń jakie kreował, że nie zaprzestał swojej wizji i nigdy nie zdradził misji, którą wyznaczył sobie trzydzieści lat temu. Że wciąż można z nimi kroczyć w stronę „nowego światła”.
10. i 11. grudnia LAIBACH pojawił się w Polsce, powyżej znajduje się fragment koncertu prezentujący "Krvava gruda - plodna zemlja". Poniżej znajduje się setlista. Więcej szczegółów niebawem.
Setlista:
1. Boji 2. Mi kujemo bodocnost 3. Smrt za smrt 4. Brat moj 5. Krvava gruda - plodna zemlja 6. Ti, ki izzivaš 7. Država 8. America 9. Anglia 10. Francia 11. Türkiye 12. Tanz mit Laibach 13. Alle gegen Alle 14. Du bist unser 15. Das Spiel ist aus 16. Slovania 17. God is God (we Wrocławiu)
Ceny biletów na koncert w Warszawie uległy zmianie, teraz kosztują 89 zł w przedsprzedaży i 109 zł w dniu koncertu. Bilety mają być dostępne do kupna prawdopodobnie w drugiej połowie października.
Od kilku już dni można zakupić bilety na wrocławski koncert LAIBACH i Juno Reactor. Bilety są dostępne w bardzo atrakcyjnej cenie, gdyż kosztują jedyne 69 zł i 80 zł w dniu koncertu. Link do biletów znajduje się w rubryce LAIBACH W POLSCE.
Tymczasem nowe aranżacje utworów LAIBACH mają znaleźć się również w wersji studyjnej na planowanym na rok 2010 albumie zawierającym ok. 8-9 utworów. Więcej szczegółów wkrótce.
Znana jest kolejna data wspólnej trasy LAIBACH i Juno Reactor, 5. grudnia obie grupy mają pojawić się w Holandii, w Metropoolu, w Hengelo. Trasa prawdopodobnie startuje 4. grudnia, 19. grudnia obie grupy pojawią się w Antwerpii. Premiera trasy nastąpi 18. września w Słowenii, w Lublanie.
UPDATE: 10. i 11. grudnia obie grupy mają również pojawić się w Polsce. Szczegóły w rubryce LAIBACH W POLSCE.
LAIBACH pojawi sie jako gwiazda festiwalu Bimfest 2009, festiwal będzie miał miejsce 19. grudnia 2009 w Antwerpii. W grudniu tego roku wraz z LAIBACH koncertuje, jak wiadomo, Juno Reactor, tak więc w Belgii pojawii się również brytyjska grupa.
W niedziele 9. sierpnia o godzinie 16.00 odbędzie się kolejne oprowadzanie kuratorskie po wystawie Ausstellung Laibach Kunst - Rekapitulacja 2009. Wystawa ma miejsce w Muzeum Sztuki w Łodzi, zajmuje ona 10 sal, w których znaleźć można obrazy, plakaty, instalacje, filmy etc. twórczości LAIBACH przybliżające zwiedzającym fenomen LAIBACH będący cały czas w krytycznym komentarzu z otaczającą rzeczywistością.
23. czerwca w Muzeum Sztuki w Łodzi gdzie znajduje się wystawa Ausstellung Laibach Kunst – Rekapitulacja 2009, pojawił się dr Alexei Monroe, niezależny teoretyk kultury z Londynu, autor m.in. książki Interrogation Machine. Wygłosił on prelekcję nt. korzeni LAIBACH, opowiedział jak jugosłowiańska i słoweńska rzeczywistość socjalistyczna ukształtowała grupę z Trbovlje, jaki jest wpływ miasta pochodzenia na jej poetykę, przedstawił wybrane metody działania, inspiracje, miejsce w polityce i kulturze, rozwinął zagadnienie aktualności strategii LAIBACH oraz popkultury w ich kontekście.
Następnie Codex Europa (czyli Alexei Monroe) i, na początku, Wiktor Skok (JUDE) przyjęli rolę djów, którzy uzupełnili przekaz wizualny oparty na motywach wojny, człowieka i industrializacji szerokim spektrum muzyki elektronicznej i industrialnej, oscylując wokół noise'u.
Powyżej na zdjęciu znajduje się Codex Europa i Salto Morale. Poniżej zamieszone są zdjęcia z wystawy autorstwa Salto Morale.
Salto Morale przedstawia sylwetki osób, które w najbliższym czasie pojawią się w Muzeum Sztuki w Łodzi z prelekcjami związanymi z wystawą "Ausstellung Laibach Kunst - Rekapitulacja 2009".
Jacek Staniszewski - polski artysta współczesny, malarz, grafik, muzyk, pedagog ASP w Gdańsku. Zajmuje się działaniami w przestrzeni publicznej, plakatem, instalacją, grafiką, rysunkiem.
Studiował w latach 1977-1984 na Wydziale Malarstwa i Grafiki Projektowej w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (ASP) w Gdańsku. Od 1982 r. prowadzi niezależną działalność muzyczną. W latach 1986-2001 wykonał ponad 200 plakatów do wystaw, spektakli teatralnych i koncertów. Zaprojektował szatę graficzną płyt zespołów: Bielizna, Apteka, Ego, Blenders, Ścianka, Centrala, Miasto mężczyzn, Czan, Mordy, Kury, Łoskot. W 1998 r. na 100 billboardach w Warszawie prezentowane były 3 autorskie projekty z cyklu „Wild Life is Us - Dzikie życie to my”. Jest autorem Drogi Krzyżowej wykonanej na zamówienie zakonu Kamilianów w Warszawie.
informacja wg wikipedii.
WTOREK 16. CZERWCA godz. 18.00 Jacek Staniszewski - Kłopoty z totalitaryzmem, kilka uwag o (kontr)rewolucji i ironii oraz pokaz filmu Divided States of America
Maciej Ożóg jest pracownikiem naukowym Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Łódzkiego.
Pisał pracę doktorską pt. "Autor w procesie rejestracji i kreacji rzeczywistości w amerykańskim filmie personalnym w latach 1950-1970". Publikował w wielu miejscach m.in. w „Aktivist”, „Principia”, ‘(Nie)obecne granice. Szkice o obliczach transgresji” i wielu innych z artykułami o tytułach takich jak „Sztuka – „widzialne wizerunki tajemnych i nadprzyrodzonych zjawisk”. Film jako realizm totalny” czy „Krytyczny wymiar sztuki interaktywnej”. Publikował artykuły popularnonaukowe w miesięczniku „Plastik” (m.in. „Synestezja czyli antyczne źródła kultury cybernetycznej”), brał udział w konferencjach naukowych, np. „Aesthetics for the Future. 4th International Conference on Aesthetics” czy “Estetyka transkulturowa”.
Poza tym prowadzi muzyczny projekt Spear, wydał 5 CD i dał ponad 100 koncertów w Polsce i zagranicą, zrealizował wiele projektów filmowych oraz instalacji multimedialnych. Powołał firmę fonograficzną Ignis Records. W 2005 roku założył projekt muzyczny ben zeen.
Informacja wg profilu na stronie Uniwersytetu Łódzkiego.
ŚRODA, 17. CZERWCA godz. 16.00 Maciej Ożóg - Laibach a kultura remixu oraz pokaz filmu A Film from Slovenia
Alexei Monroe jest niezależnym teoretykiem kultury z Londynu, ma tytuł doktora nauk Uniwersytetu w Kent. Jest autorem książek „Pluralni monolit” (Pluralny monolit) oraz „Interrogation Machine” (Maszyna przesłuchiwania) nt. Neue Slowenische Kunst (NSK). Opisuje również estetykę i politykę muzyki elektronicznej, tematy związane z teorią kultury, m.in. oisuje historię jelenia jako symbolu. Jego prace były publikowane w „Contemporary Music Review”, „Central Europe Review”, „Kinoeye”,”New Moment”, “AS” i in. w Anglii, Serbii, Słowenii, Brazylii, Belgii i USA. Jest jednym z fundatorów i członkiem „Industrialised Culture Research Network” oraz działa jako DJ.
Informacja wg Rovobox.
WTOREK 23. CZERWCA godz. 18.00 Alexei Monroe - Laibach Kunst and the art of total non-alignment oraz premiera katalogu wystawy Ausstellung Laibach Kunst - Rekapitulacja 2009
