Trasa koncertowa 12.2010 - Chorwacja

Zdjęcia z ostatniego koncertu LAIBACH (Chorwacja) z programem LAIBACHKUNSTDERFUGE znajdują się tutaj.

LaiBachKunstDerFuge w Serbii

Kolejny występ z programem LAIBACHKUNSTDERFUGE odbędzie się w teatrze Kosztolányi Dezső w Suboticy, w Serbii, 30. listopada.

Informacja nt. projektu znajduje się tutaj.

Czekając...

Czekając na nadchodzące koncerty LAIBACH, Salto Morale zamieszcza wspomnienia z występu związanego z programem LAIBACHKUNSTDERFUGE z Kopenhagi, z kościoła w Marmorkirken. Tymczasem już dzisiaj LAIBACH zaprezentuje nowe aranżacje swych utworów z lat 80. ubiegłego wieku oraz inne w Lublanie na wspólnym z Juno Reactor koncercie. Europejska trasa rusza 4. grudnia.

Salto Morale przypomina również, iż nowe aranżacje "Brat moj" oraz "Smrt za smrt" nagrane podczas występu na festiwalu Amphi można obejrzeć i przesłuchać na facebooku LAIBACH.

LaiBach raz jeszcze

Kolejny koncert z programem LAIBACHKUNSTDERFUGE odbędzie się w Kranj w Słowenii, 12. września podczas Izbruhov Kulturni Bazen.

Salto Morale przypomina również, że 18. września w Lublanie odbędzie się wielki, wspólny koncert LAIBACH i Juno Reactor.

Johann Sebastian LaiBach po raz kolejny

Kolejny koncert LAIBACHKUNSTDERFUGE prezentujący interpretację "Kunst der Fuge" Johanna Sebastiana Bacha w wykonaniu LAIBACH odbędzie się w Słowenii, w Ravne na Koroškem w KMKC KOMPLEKS, 28. sierpnia o godzinie 21.

Every minute is the memory of the future

Już w przyszłym tygodniu LAIBACH odwiedzi Polskę, w celu przypomnienia o tym doniosłym wydarzeniu Salto Morale zamieszcza raz jeszcze zbiór najważniejszych informacji związanych z odwiedzinami obywateli NSK.

1. Wernisaż.

26. maja godz. 18.00 - otwarcie wystawy >>Ausstelung Laibach Kunst - Rekapitulacja 2009<<>

Wystawa obejmie 10 pomieszczeń, 10 Pozycji Traktatu, 10 Deklaracji. Wystawa będzie powrotem do początków grupy w 1980 i będzie rozciągać się w różne okresy czasu. Wystawa będzie trwać do 23. sierpnia. /informacja z oficjalnej strony LAIBACH/

Wystawa skupi się przede wszystkim na fenomenie plastycznym Laibach. Grupa większości kojarząca się jedynie ze sceną muzyczną jest przedsięwzięciem w unikalny sposób łączącym media muzyki i plastyki. Laibach to wielowymiarowy, multimedialny projekt, przekraczający wszelkie granice dzielące przeciwne sobie dyscypliny. [...] Łódzka wystawa przedstawi najstarsze obiekty Laibach Kunst wraz z komplementarnymi dokumentami. Obejmie parafernalia związane z barwną historią grupy. Ekspozycja obejmie wiele mediów i tworzyw: wielkoformatowe obrazy, plakaty, video, environments, instalacje etc. Ekspozycja nie będzie miała jednak typowo retrospektywnego charakteru. Laibach jest istniejącym wciąż projektem, nadal znajdującym się w krytycznym dialogu z aktualną rzeczywistością. W praktyce zastosowana zostanie strategia łączenia i prezentacji starych archiwaliów z nowymi artefaktami. Część eksponatów powstanie specjalnie na potrzeby ekspozycji i będzie prezentowana w Łodzi poraz pierwszy. Otwarcie uświetni obecność członków grupy i krótki, muzyczny performance w ich wykonaniu. W trakcie trwania wystawy odbędzie się szereg inicjatyw towarzyszących: projekcje, prelekcje i dyskusje które obejma tematykę związków sztuki i polityki, spuścizny sztuki i ikonosfery totalitarnej. /Informacja Muzeum Sztuki/

2. Występ LAIBACHKUNSTDERFUGE

27. maja, godzina 19.00 - występ LAIBACHKUNSTDERFUGE w filharmonii im. Arthura Rubinsteina [Narutowicza 20/22].

Występ obejmie jedynie prezentację fugi Johanna Sebastiana Bacha w interpretacji LAIBACH i żaden utwór spoza niej nie będzie grany. Występ uzupełnią pokazy wizualne.

Główny materiał został stworzony w 2006 roku i premierowo wykonany tego samego roku 1. czerwca na Bachfest (w koprodukcji z Bachfest / Bach-Archive, Ministerstwem Kultury Słowenii i innymi) w Lipsku. [...] Skoro [...] dzieło to bazuje w ogromnym stopniu na matematycznych algorytmach, LAIBACH zdecydował użyć komputera i program komputerowy, jako kluczowego ‘instrumentu’, dostarczając wyjątkową elektroniczną interpretację i pokazując, iż J. S. Bach ze swoimi dziełami może być również postrzegany jako pionier elektronicznej, techno i komputerowej muzyki. /informacja z oficjalnej strony LAIBACH/

Mówiąc o tym co „Kunst der Fuge“ może znaczyć w kontekście LAIBACH/NSK, możliwości interpretacji i poglądów są – z powodu już niekończących się mitów i filozoficznych aspektów połączonych z samą oryginalną „Fugą” – niezliczone. Właściwie, są małe paralele pomiędzy ówczesnymi poglądami na oryginalną „Fugę” a obecną recepcją LAIBACH KUNST: w ten sam sposób, w który – pomiędzy innymi – Adorno wywyższał Bacha ponad „tylko” artystów awangardowych, jako wiecznie niedościgłego geniusza stojącego poza jakimikolwiek związanymi z czasem interpretacjami, LAIBACH podąża za koncepcją nie bycia zależnym od czasu, ale samemu bycia czasem („WAT”), a przez to pozostając zeitlos, kiedy wszystko inne jest tot („Das Spiel ist aus”). Co więcej dzisiejsi krytycy widzą „Fugę” jako stylistycznie dzieło bardzo ambiwalentne, jednoczące awangardowe, teoretyczne dojście do struktury samej w sobie ze stile antico Bacha, które było już w jego czasach absolutnie przeterminowane i rozważane jako „anachroniczne” lub nawet „barbarzyńskie”. I czyż nie jest to ta sama ambiwalencja, jaką cechuje monumentalna retro-awangarda LAIBACH? /fragment recenzji Hanno Reichela zamieszczonej m.in. na oficjalnej stronie NSK/

Marmorkirken

24. kwietnia LAIBACH wraz z programem LAIBACHKUNSTDERFUGE odwiedził Kopenhagę, gdzie zagrał w Marmorkirken, kościele, w którym prócz zwyczajowego instrumentarium tego programu LAIBACH wykorzystał również znajdujące się w tym kościele organy. Poniżej fragment z koncertu zamieszczony na portalu youtube.

And maybe we'll come back.. to Earth. Who can tell?

Kolejne informacje nt. pojawienia się LAIBACH w Polsce.

Potwierdzono daty, które pojawiły się na Salto Morale wczoraj i plan prezentuje się następująco:

26. maja - otwarcie wystawy >>Ausstelung Laibach Kunst<< w Muzeum Sztuki w Łodzi;
27. maja, godzina 20.30 - występ LAIBACHKUNSTDERFUGE w filharmonii im.  Arthura Rubinsteina. Strona filharmonii już podaje tę informację, koncert jest podpisany jako "Muzeum dźwięków: LAIBACH "Kunst der Fuge".

Program LAIBACHKUNSTDERFUGE obejmuje tylko ostatni album LAIBACH i żadne inne utwory z poprzednich albumów LAIBACH nie są podczas niego grane.

Informacja nt. LAIBACHKUNSTDERFUGE.

Sala koncertowa filharmonii liczy tylko 658 miejsc (trzy strefy cenowe), bilety można będzie kupować prawdopodobnie na 30 dni przed koncertem w filharmonii (odbiór zarezerwowanych biletów musi nastąpić maksymalnie 14 dni po zamówieniu, nie później niż 3 dni przed koncertem) oraz poprzez portal bileteria.pl.

Więcej wiadomości co do obecności LAIBACH w Polsce wkrótce.

Tymczasem w najbliższym czasie odbędą się trzy występy związane z programem "Volk":
19.03.09 Cakovec Kulturni centar, Chorwacja
06.04.09 Podgorica Montenegrin National Theatre, Montenegro
01.05.09 Subotica Trenchtown, Serbia

New LAIBACH Tour

W lutym będzie miała miejsce nowa trasa koncertowa LAIBACH, dotycząca albumu "LAIBACHKUNSTDERFUGE".

06.02.09 Austria - Graz - Orpheum
08.02.09 Belgium - Gent - Minnemeers
09.02.09 United Kingdom - London - Bush Hall
10.02.09 Netherland - Haarlem - Patronat
12.02.09 Sweden - Gothenburg - Storan
13.02.09 Sweden - Uppsala - Uppsala Konzert Kongres
16.02.09 Finnland - Helsinki - Tavastia
17.02.09 Estonia - Tallin - Rock Cafe
18.02.09 Latvia - Riga - tbc
20.02.09 Germany - Leipzig - Werk II
21.02.09 Austria - Innsbruck - Treibhaus
22.02.09 Czech Republic - Prague - Kostel sv. Simona a Judy

Tymczasem 16. i 17. stycznia LAIBACH pojawi się w Grecji (Ateny i Saloniki) z dwoma występami związanymi z albumem "Volk".

LAIBACH w słoweńskiej filharmonii

Na stronie Państwa NSK pojawiły się zdjęcia z występu LAIBACH z filharmonii w Lublanie dotyczącego albumu "LAIBACHKUNSTDERFUGE", poniżej zamieszczam 4 fotografie wybrane losowo.

Tymczasem 14. listopada w Bośni, 5. i 6. grudnia w Grecji LAIBACH pojawi się ponownie w nawiązaniu do albumu "Volk".

"Das Kreuzschach und vier Schachspieler"

Informacje nt. "LAIBACHKUNSTDERFUGE".



„LAIBACHKUNSTDERFUGE”

Tracklista:

BWV 1080

01. Contrapunctus 1
02. Contrapunctus 2
03. Contrapunctus 3
04. Contrapunctus 4
05. Contrapunctus 5
06. Contrapunctus 6, a 4 im Stile francese
07. Contrapunctus 7, a 4 per Augment et Diminut
08. Contrapunctus 8, a 3
09. Contrapunctus 9, a 4 alla Duodecima
10. Contrapunctus 10 a 4 alla Decima
11. Contrapunctus 11, a 4
12. Contrapunctus 12, Canon alla Ottava
13. Contrapunctus 13, Canon alla Duodecima in Contrapuncto alla Quinta
14. Contrapunctus 15, canon per Augmentationem in Contrario Motu

Info:

„Album jest laibachową interpretacją dzieła Johanna Sebastiana Bacha „Sztuka Fugi” (Kunst der Fuge). Główny materiał został stworzony w 2006 roku i premierowo wykonany tego samego roku 1. czerwca na Bachfest (w koprodukcji z Bachfest / Bach-Archive, Ministerstwem Kultury Słowenii i innymi) w Lipsku.


Bach mieszkał i tworzył w Lipsku od 1723 r. do końca życia w 1750 r. W tym okresie napisał między innymi „Kunst der Fuge”, jedno ze swoich najbardziej tajemniczych i zaskakujących dzieł. „Kunst der Fuge” jest kolekcją fug i kanonów, które pokazują całą gamę technik transformacji fug, takich jak augmentatywa i deminutywa. Teoria, że dzieło zostało stworzone raczej jako intelektualne ćwiczenie niż przeznaczone do występów narodziła się z powodu faktu, iż żaden instrument nie jest określony do użycia w dziele. Lecz mimo wszystko „Kunst der Fuge” (tytuł nie jest Bacha) odkrywa Bacha w jego najbardziej akademickiej i intelektualnej postaci, nie ma tu żadnej pedanterii, za to jest tu wiele ogromnej energii i inspiracji. Skoro Bach nie określił żadnego instrumentarium, wielkim pytaniem jest: jaki instrument bądź instrumenty powinny zabrzmieć w „Kunst der Fuge”? Pojawiło się wiele klawiszowych nagrań, lecz wersje jakie powstały są ogromnie różnorodne, od saksofonowego kwartetu po orkiestrę. Skoro też dzieło to bazuje w ogromnym stopniu na matematycznych algorytmach, LAIBACH zdecydował użyć komputera i program komputerowy, jako kluczowego ‘instrumentu’, dostarczając wyjątkową elektroniczną interpretację i pokazując, iż J. S. Bach ze swoimi dziełami może być również postrzegany jako pionier elektronicznej, techno i komputerowej muzyki.”

Informacja by LAIBACH.



I. B-A-C-H

Przez ostatnie 25 lat produkcja coverów (lub „kopii bez oryginałów”/”nowych oryginałów” – LAIBACH) stała się standardowym elementem LAIBACH KUNST oraz NSK. Pomimo tego, z powodu faktu, iż w tym przypadku nie mamy do czynienia tylko z pewną popową-piosenką lub pojedynczym kawałkiem wizualnej sztuki wyjętym ze swego oryginalnego kontekstu, lecz z jednym z najbardziej kontrowersyjnych majstersztyków klasycznych swoich czasów i pełną adaptacją całości przez LAIBACH, nasuwa się pytanie: Jakie może być podtekstowe znaczenie i ukryta odwrotność „Fugi” w kontekście LAIBACH?

Cofając się w przeszłość, do okresu między 1737 rokiem a 1750, oryginalne „Kunst der Fuge” jest dziś widziane jako muzyczne opus ultimum Bacha i najbardziej genialny przykład muzycznej kompozycji niemieckiego baroku. Poza tym utwór zawiera wiele detali, które od czasu pierwszej publikacji, wywołują wiele sprzecznych interpretacji, spekulacji i mistyfikacji. Mówiąc o samej muzyce, „Kunst der Fuge” wygląda przede wszystkim na czysto teoretyczne i techniczne dzieło. Aż do dziś nie jest nawet jasne czy Bach miał jakąkolwiek intencję aby dzieło to było wykonywane na żywo, czy też zostało stworzone jako czysto konceptualny i treningowy utwór, który miał nie być grany, lecz czytany (Augenmusik). Utwór głównie rozwija bazę zasadniczego, standardowego tematu („Contrapunctus 1”) i podąża najbardziej różnorodnymi fragmentami, które zatrzymują ten temat znów i znów, w częściowo najbardziej kompleksowych sposobach krzyżujących się zmian, odbijając i przeskalowując oryginalny wzorzec. Fakt, że z powodu muzycznej konstrukcji, wielość odmiennych liczb/kodów może być odczytana, jako dzieło w matematyczny/kryptograficzny sposób a części jego mogą być grane zarówno w sposób w jaki zostały napisane lub, równie dobrze, bez zmian muzycznego przepływu, będącego do dziś źródłem tysięcy teorii konspiracyjnych. Te były dodatkowo nasilane przez pewne podejrzenia, iż Bach był prawdopodobnie wolnomasonem/w zakonie iluminatów oraz przez to, że Bach umarł zanim “Fuga” została ukończona, pozostawiając dzieło bez zakończenia i przez to wolne dla wizjonerskich spekulacji, co do tego, jakie jest jej całkowite znaczenie i sens. Najbardziej irytującym z tych zakodowanych odniesień w „Fudze” jest z pewnością fakt, że części niejasnego tematu bazują na sekwencji tonów B-A-C-H, które realizują widoczny, immamentny, niezniszczalny i nieprzemijalny podpis kompozytora wewnątrz jego dzieła sztuki.

Możliwe, że właściwe podejście LAIBACH do “Fugi” powinno być postrzegane jako oda do genialnych umiejętności konstrukcji i kontekstualności Bacha: pozwalających nie tylko stworzyć dzieło sztuki, które (poza jego widoczną fasadą) zawiera ukrytą odwrotność, ale pozwalających skonstruować dzieło sztuki, które ostatecznie nie zawiera nic prócz swych niejasnych nawiązań i trzyma się w całości wyłącznie tylko poprzez swoją ukrytą odwrotność. Nie trzeba mówić, że podstawowe prawo “Fugi” (której różnorodność jest tylko wynikiem powtarzalności i rekontekstualności z pewnego podstawowego pochodzenia) pozostaje w ścisłym związku z samorestrykcją LAIBACH do ich podstawowego konceptu w ich 10-ciu pozycjach traktatu. Kolejną aluzją do delikatnego Seelenverwandschaft pomiędzy LAIBACH a Bachem jest rozważanie “Fugi”, które może być odkryte w ścisłym i teoretycznym podejściu Bacha do kompleksowej kontrapunktowej kompozycji (osiągającej ostateczny poziom perfekcjonizmu w “Fudze”): to podejście było, wkrótce po śmierci Bacha i później, szczególnie w niemieckim totalitaryzmie pomiędzy 1933 rokiem a 1945, czczone jako forma autorytarnej sztuki i nawet zmitologizowane jako narodowy symbol sztuki „niemieckiego porządku”. Zatem, zainteresowanie się Bachem przez LAIBACH nie jest tak odległe od ich zainteresowania się m.in. wschodnimi ruchami awangardowymi, rozważając zanieczyszczenie ich sztuki przez pewne systemy i ideologie.


II. B-etr-A-C-H-tungen

Mówiąc o tym co „Kunst der Fuge“ może znaczyć w kontekście LAIBACH/NSK, możliwości interpretacji i poglądów są – z powodu już niekończących się mitów i filozoficznych aspektów połączonych z samą oryginalną „Fugą” – niezliczone. Właściwie, są małe paralele pomiędzy ówczesnymi poglądami na oryginalną „Fugę” a obecną recepcją LAIBACH KUNST: w ten sam sposób, w który – pomiędzy innymi – Adorno wywyższał Bacha ponad „tylko” artystów awangardowych, jako wiecznie niedościgłego geniusza stojącego poza jakimikolwiek związanymi z czasem interpretacjami, LAIBACH podąża za koncepcją nie bycia zależnym od czasu, ale samemu bycia czasem („WAT”), a przez to pozostając zeitlos, kiedy wszystko inne jest tot („Das Spiel ist aus”). Co więcej dzisiejsi krytycy widzą „Fugę” jako stylistycznie dzieło bardzo ambiwalentne, jednoczące awangardowe, teoretyczne dojście do struktury samej w sobie ze stile antico Bacha, które było już w jego czasach absolutnie przeterminowane i rozważane jako „anachroniczne” lub nawet „barbarzyńskie”. I czyż nie jest to ta sama ambiwalencja, jaką cechuje monumentalna retro-awangarda LAIBACH?


My od Boga jesteśmy: ten, któryż Boga zna słyszy nas; ten, któryż od Boga nie jest nas nie słyszy.
(LAIBACH – „Jesus Christ Supertars”, 1996 r.)

Rozważając wszystko, co mogło być przytoczone przeciw niemu, ten kantor z Lipska jest objawem Boga: czystym, lecz niewytłumaczalnym.
(Karl Friedrich Zelter o J. S. Bachu w liście do J. W. Goethego, 1827 r.)

Fragmenty recenzji Hanno Reichela występu LAIBACH.